Repatriëring van Nederlanders uit Nederlands-Indië

De repatriëring of evacuatie van Nederlanders uit Nederlands-Indië, respectievelijk Indonesië kan ingedeeld worden in verschillende golven.
De eerste golf (1945-1950, capitulatie Japan, 100.00 personen)
was hoofdzakelijk de repatriëring van hen, die tijdens de Japanse bezetting in kampen gevangen zaten en deels onmiddellijk, deels na een aantal jaren naar Nederland terugkeerden.
De tweede golf (1950-1957, souvereiniteitsoverdracht, onbekend aantal personen)
was het direct gevolg van de soevereiniteitsoverdracht van Nederlands-Indië aan Indonesië: bestuursambtenaren, het politieapparaat, de rechterlijke macht en het leger keerden naar Nederland terug. Na de opheffing van het KNIL in juli 1950 keerden ook veel ex-KNIL-militairen terug.
De derde golf (1957-1958, Nieuw Guinea, 20.000 personen)
was het gevolg van anti-Nederlandse acties in verband met de Nieuw-Guinea-kwestie: de Nederlander werd tot ongewenste vreemdeling verklaard.
De vierde golf (1962, Nieuw Guinea, 14.000 personen)
betrof de evacuatie van alle op Nieuw-Guinea verblijvende Nederlanders ten gevolge van de overdracht van Nieuw-Guinea aan Indonesië.
De vijfde golf (1957-1964, Spijtoptanten, onbekend aantal personen)
betrof de zogenaamde spijtoptanten, ex-Nederlanders, die na de soevereiniteitsoverdracht kozen voor het Indonesische staatsburgerschap, maar op deze keuze terugkwamen.
Het totaal aantal personen dat naar Nederland is gekomen ligt op ongeveer 300.000.

bezoekers vanaf 23-09-2006