Achtergrondinformatie over Nederlands-Indië

Slavernij in Nederlands-Indië
   

Het merendeel van de bewoners van Batavia was van Aziatische afkomst. Ook werden uit India en Arakan (Birma) vele duizenden slaven aangevoerd. Later kwamen de slaven ook uit Bali en Celebes.
Om opstanden te voorkomen mochten geen Javanen als slaven worden aangesteld.
Door Chinezen naar Batavia te lokken (soms ook met dwang) ontstond er een grote Chinese bevolkingsgroep die bestond uit zowel kooplieden als arbeiders. Deze groep was zeer bepalend voor de ontwikkeling van de stad.
Ook ontstond een grote groep Mardijkers (Portugees sprekende Aziatische christenen die door de Portugezen als slaven gebruikt waren). Zij waren door de VOC krijgsgevangen gemaakt in de vele botsingen met de Portugezen. Lange tijd (tot in de late 18e eeuw) zou het Portugees van de Mardijkers de dominerende taal in de stad zijn, nog vóór Nederlands en Maleis.

Nederlandse en Mestizo (vrouwen hadden de gewoonte zich op straat te laten volgen door een groot aantal mooi uitgedoste slaven.
In de achttiende eeuw was meer dan 60% van de bevolking slaaf. Zij hadden meestal huishoudelijke taken. De arbeids- en leefomstandigheden waren over het algemeen redelijk. Er waren wetten die hen beschermden tegen een al te wreed optreden van hun meesters.
Christelijke slaven kregen na de dood van hun meester de vrijheid.
Sommige slaven mochten ook met een eigen ambacht of winkel geld verdienen om zich vrij te kopen.
Ondanks de relatief redelijke omstandigheden vluchtten regelmatig slaven naar de Ommelanden waar ze met grote bendes de omgeving onveilig maakten.
Bron: wikipedia

Slavernij bestond reeds lang op alle eilanden van de archipel voor de komst van de Europeanen.

In Oost-Indië hadden Europeanen slaven vooral voor het gerief; het aantal slaven gaf maatschappelijk aanzien; in Batavia was het aantal particuliere slaven veel groter dan VOC-slaven. In West-Indië was de slaaf slechts een werktuig.
In de Bataviase Statuten (1642) werden de rechten van de slavenhouders beperkt. De meeste slaven behoorden tot één van de Indische volken.
Batavia bepaalde aan het einde van de 17e eeuw dat inheemse Javanen niet tot slaven gemaakt mochten worden. Alle slaven kregen het recht om zich door eigen arbeid vrij te maken; gewelddadige bestraffingen van slaven werden streng bestraft.
Tegen het einde van de 18e eeuw was er een terugloop in de aanvoer van slaven.
In 1809 stopt het Gouvernement met de koop van slaven.
In 1813 werd de slavenhandel door de Engelsen verboden op Java en Onderhorigen.
In 1816 werd dit verbod door de Nederlanders gehandhaafd.
In 1818 werd de slavenhandel en de aanvoer van slaven in geheel Nederlands-Indië verboden.
In 1819 werd slavenregistratie voorgeschreven.
In het Regeringsreglement van 1854 werd de afschaffing aangekondigd.
Afschaffing van de slavernij in Indië werd bij wet van 7 mei 1859 geregeld en ging in werking op 1 januari 1860. Dit betekende echter alleen de vrijlating van ca. 40.000 geregistreerde slaven in direct bestuurd gebied. Op Bali kwam de vrijlating in 1877, in andere delen van de archipel nog veel later tot stand.
  
Iemand werd slaaf door:
geboorte: in slavernij geboren
armoede en zichzelf te verkopen
schulden die afbetaald moesten worden (Pandeling)
een gerechtelijke straf
gevangenschap in oorlog
kidnapping tijdens rooftochten
  
Aantal slaven:
1789: 36.942 geregistreerde slaven in en rond Batavia
ca. 1815: 23.239 (onder Raffles)
1828: 6.170
1844: 1.365

Bron: http://home.planet.nl/~eljee/S.htm

De afschaffing van de slavernij wordt ook wel aangeduid met de term "emancipatie".
Bron: http://www.nationaalarchief.nl/vrij-in-suriname/emancipatie/introductie.html

 
Mesties
 
Een Mesties (Spaans-Portugees mestizo, van het Latijnse mixtus: gemengd) is een persoon geboren uit een blanke, vaak Spaanse of Portugese, vader en een Indiaanse moeder of omgekeerd.

Personen die deels van blanke en deels van negroïde voorouders afstammen worden mulatten genoemd.

Een groot deel van de bevolking van Latijns-Amerika bestaat uit mestiezen.

In veel gebieden (Midden-Amerika m.u.v. Guatemala, Colombia, Venezuela e.d.) is de rasvermenging zo ver voortgeschreden dat er nauwelijks nog zuivere blanken en Indianen zijn.

Tegenwoordig wordt de term "mestiezensamenleving" en "mestiezencultuur" ook vaak gebruikt voor de Indo's, de groep mensen van gemengd bloed in het voormalige Nederlands-Indië.
Bron: Wikipedia

bezoekers vanaf 23-09-2006